weekly pt. 9

Aşağı kaydır

Merhabalar efendim,

Her iş değiştirdiğimde bir döngü var, hep aynı hataya düşüyorum. İlk haftalar yoğun olmuyorum ve kendimi işe yaramayan olarak nitelendiriyorum. Kendime aşırı yükleniyorum, ne yapacağım, ne edeceğim diye kendi kendime sarıyorum ardından ise aşırı yoğunlaşıyorum ve söyleniyorum. Burada da böyle oldu, ilk başlarda söylendim çok fakat sonra ise çok feci yoğunlaştım. Neyse yoğunluğu çok seviyorum böyle olunca bir şey düşünmüyorum + kendimi işe yarar hissediyorum.

Annemle oturmamdan bu yana sanırım 1,5 ay gibi bir süre geçti, inanılmaz daraldım. Öyle böyle değil. Neyse ki yarın kendi evine gidiyor ve ben evimde yalnız şekilde zaman geçireceğim. Önceki postlarımda yazdığım gibi bir şarabım var ve onu içmeyi düşünüyorum.

Dolar/Euro beni aşırı geriyor, herkesle neredeyse bunu konuşuyoruz ve bundan aşırı sıkıldım. Biz bir şekilde kapağı iyi/kötü bir yere attık, çalışıyoruz, maaş alıyoruz, lüks yaşamayı bırakıp normal şekilde yaşayabiliriz fakat mavi yakadır veya ne bileyim düşük maaş alan normal çalışanlar ne yapacaklar? Çocuk olsa bebek bezi olmuş hayvan gibi veya süt ürünleri, kaşar, peynir falan aşırı arttı. Ne olacak bu böyle inan bilmiyorum. En kötüsü örneğin dolar düştü diyelim örneğin 9 oldu, bu fiyatı artan ürünler inecek mi? inmeyecek tabi ki, ne zaman burada böyle bir şey olmuş? Bu ülkeyi bu hale getirenlerin anasını sikeyim.

Çok yazasım var ama yine tadım-tuzum yok. Çevresel faktörler, yorgunluk, ülkenin bu durumu derken hiç bir şeye hevesim kalmadı.

Bu şarkı da çok eskidir ya, Eskişehir’de dinlemiştim sanırım ilk, hey gidi günler.

Tags: / Category: Genel

Submit a comment