ıronfuckıngmaıden

Aşağı kaydır

ortaokul falandı, yıl.. hmm.. 1997-98 gibi birşey.
yukarıda benden 3-4 yaş büyük komşum vardı, adı da kutlu.
çok severdim kendisine genelde o bana gelirdi, ben de ona giderdim, muhabbet eder takılırdık.

aralardan birgün bana pentagram kasedini vermişti, al dinle beğenecek misin dedi.

işte hayatım tam o esnada değişti, hande yener, serdar ortaç falan veya ne bileyim david guetta falan sevmememin sebebi budur.

hayatım değişti, aydınlandım. artık anatolia falan dinliyordum o zaman.

derken kuzenle samimi olmaya başladık, işte bilecik’e git gel falan, bir kaset verdi (nedir bu kasetlerden çektiğim?) iron maiden – fear of the dark albümü, bir de nejat yavaşoğulları dinlerdi çok, bulutsuzluk özlemi. tipik ergen işte.

beni cezbeden şey iron maiden oldu tabi, defalarca dinledim o kaseti. sonra böyle bu tarz şeylere yöneldim, blind guardian falan asla brutale yönelmedim, her zaman kaliteli müzik dinlemişimdir.

neyse, arkaplanda iron maiden dinliyorum da, şöyle birşey düşündüm, bu adamları falan canlı görebildiğimiz, bu era da yaşayabildiğimiz için sanırım şanslıyız.

bir de gilmour gelse işte.

bu arada division bell 20th anniversary edition tamam! AHAHAHAHAHAHAH

sag.

Submit a comment