haydi oğlum!

Aşağı kaydır


yıllar geçti üstünden.

neden Galatasaray? diye sorguluyorum kendimi bazen.
bizim ailede şu vardı her zaman “babanın dediği olur”
babam da koyu galatasaraylıydı.
kongre üyeliği de vardı.

Galatasaray yenildiği zaman cep telefonunu kapatır, kimse arayıp dalga geçemez.
ev telefonları için ise anneme söyler, evde olmadığını söyletirdi.

ama gel gelelim derbide yendiği zaman havai fişek atardı bahçede.
birgün fener maçından sonra bahçede coca-cola şişelerini diktik.
içlerine işte havai fişekleri koyduk.. bir tane coca-cola şişesi yamulmuş.
yandaki evin içine gitti havai fişek.. patlamadı ama birşeyler oldu.
fakat evdekilerin kendisini dışarı atışı hala aklımda.

ben de 3 yıl aradan sonra forma alayım dedim, gittim tabiki metin oktay parçalı formasını aldım.
çok da güzel allah için.

her maçı da izlerim mutlaka, çok ekstrem bir durum yoksa.
durum olduğunda da twitterdan takip ederim.

şampiyonlar ligi için ümitliydim ilk başlarda, acaip bir heyecan.
şanssızlık mı denir, başarısızlık mı bilmiyorum ama hevesim söndü.
yani burak yılmazlar, culio’nun gidişi, melo transferinin uzaması vs vs
liste uzayıp gider.

neyse yarın çok önemli bir maç var, hala gruptan çıkabiliriz!
haydi be aslanlar!

Tags: / Category: Genel

Submit a comment