42

Aşağı kaydır

ütü yapmayı öğrendim sonunda.
napalım, mecburuz.
fakat çok güzel çamaşır yıkıyormuşum.
gerçekten de ilk yıkadığımda gömleklerim hiç kırışmadı, hatta annemin yaptığı ütünün izi bile duruyordu.

neyse,

geçenlerde araba verdiler, aslında herşey müdürün başının altından çıktı.
“çocuğu denize atmadan yüzme öğrenemez” nasıl bir mantık lan bu?
ya boğulsa?

neyse ki istanbul trafiğine çıktım, güzel de geçti sanırım.
birkaç kişi küfür etti o kadar.

fakat en komiği de şeydi sanırım; kapımın önündeki arabayı uyku hariç saat başı kontrol etmem.
demek ki ben ferrari falan alsam, bir de güvenlikçi tutacam ona özel.
ahahaha

birşey daha diyecektim ya, unuttum :/

neyse, hatırlarım elbet.

Submit a comment