silsile

insanı geçmişi bırakmıyor.
doğruları, yanlışları, kararları, vazgeçişleri, hareketleri, söyledikleri, söyleyemedikleri, hazmetmeleri.. adı neyse bunların.

sonuç olarak genelleme yaparsak kimseyi geçmişi bırakmaz, elbet bir şekilde, bir yöntemle karşısına geliyor.. gelmesine de gerek kalmıyor bazen zaten onunla yaşıyor.

ama doğrusu bu, geçmişten ders alarak geleceği şekillendirmek.

ne bileyim şahsen benim için farklı bir bölümde okumak isterdim fakat bunun için hiç çalışmadım, sıfır yani.

tıp okumak ister miydim? hmm.. bilmiyorum belki fakat galatasaray lisesi’nde okumak isterdim, hedefim o olmalıydı veya başka köklü bir lise.. ardından da üniversite..

olmadı.. bizi yönlendirecek kimse yoktu, gösterecek, farklarını hissettirecek kimse yoktu. bu da geçmiş mesela.. çoğu zaman karşıma çıkıyor veya çıkmasa bile alternatif geleceği düşünüyor insan ister istemez.

insan öldükten sonra eğer soru hakkı olacaksa ben kesinlikle hayatımdaki dönüm noktalarındaki farklı seçenekleri seçseydim nasıl bir hayat süreceğimi merak ederdim.

mesela üniversite tercihimi başka yapsaydım, belki şimdi barmen olacaktım? veya bir trafik kazasında ölecektim veya da yurtdışında çalışıyor olacaktım veya da doktor olacaktım.. ne bileyim bundan iyi veya kötü durumda olacaktım ama ne olacaktım?

veya ben değil de başka sperm galip gelseydi nasıl olacaktı?

sonra ben niye rüya görmüyorum 😀

Submit a comment